Torturowani on-line: Torturowanych:
 

, to opisy wszystkich historycznych katów, ze wszystkich książek i publikacji jakie przeczytałem. Myślę, że to dobry pomysł, aby zebrać ich w tym jednym, jedynym miejscu! To niejako mój rekonstrukcyjny hołd dla osób, którzy dawniej zajmowali się tym "krwawym rzemiosłem".

opracowałem w porządku alfabetycznym, wg: . W wykazie powtarzają się wielokrotnie te same nazwiska, a to ze względu na to, że kaci często przemieszczali za lepiej płatną pracą do innych miast. "Poczet katów" na bieżąco będę aktualizował, gdy tylko przeczytam nowe materiały i opracowania oraz jak znajdę chwilę wolnego czasu! Sama aktualizacja danych zabiera mi sporo czasu, ze względu na wpisywanie tu "komend" - wolę jednak piwnicę i rodzące się w niej, w trudzie świetne "katowskie przyrządziki", które sam wykonuję!

Aktualizacja będzie robiona, w miarę napływu nowych informacji z przeczytanych i sprawdzonych źródeł. W razie błędów, możecie mnie poprawiać - pisząc maile.

Zebrał: kat Jurko z Nysy

Aktualizacja danych z dnia

DODANO:

Poczet liczy już

______________________

Źródła:

1. Instytucja kata na przykładzie Ząbkowic od XVI do XVIII wieku - dr D. Wojtucki, "Ziemia Ząbkowicka", Ząbkowice Śląskie 2009;

2. Ze zbiorów prywatnych Daniela Wojtuckiego;

3. Kat miasta Prudnika - dr D. Wojtucki, Ziemia Prudnicka, Rocznik 2003;

4. Zabytki jurysdykcji karnej od XIV do XIX wieku na ziemi prudnickiej w ujęciu archeologii historycznej - dr D. Wojtucki, Ziemia Prudnicka, Rocznik 2005;

5. Rzemiosło katowskie w nowożytnej Legnicy - dr D. Wojtucki, Szkice Legnickie, t. XXXI;

6. Rzemiosło katowskie w Dzierżoniowie od XVII do XVIII w. - dr D. Wojtucki, Dzierżoniów – wieki minione, Dzierżoniów 2009;

7. Rola kata i urządzenia penitencjarne w nowożytnej Świdnicy - Daniel Wojtucki, Rocznik Świdnicki 2009, Świdnica 2009;

8. Rzemiosło katowskie w Lubaniu od II połowy XVI do końca XVIII w. - dr D. Wojtucki, Rocznik jeleniogórski, t. XXXVII, Jelenia Góra 2009;

9. Lorenz Strassburger – XVII wieczny Górnołużycki kat. - dr D. Wojtucki, Wrocław;

10. Wyniki badań archeologicznych na dawnym miejscu straceń w Lubomierzu w 2010 roku. - Paweł Duma, Honorata Rudka, dr D. Wojtucki;

11. Kapliczka przy Rothenburgstrasse w Zgorzelcu. - dr D. Wojtucki, Z dziejów Górnych Łużyc i Górnołużyczan, Lubańskie Studia Historyczne, Numer II/2007;

12. Historia tortur i egzekucji od wczesnych cywilizacji przez średniowiecze po współczesność - Jean KELLAWAY, ELIPSA, Jelenia Góra 2009;

13. Rabenstein lub Kopfhaus – Miejsce straceń nowożytnego miasta. - dr D. Wojtucki, Pomniki Dawnego Prawa –czerwiec 2010, zeszyt 10;

14. Urząd kata i jego warsztat pracy od XVI do XVIII wieku w Głubczycach. - dr D. Wojtucki, kalendarz Głubczycki 2005, Wrocław 2004;

15. http://www.biblioteka.swiebodzice.pl/strony/do_druku/aktualnosci/2009/06/002.htm ;

16. KAT w dawnej Polsce, na Śląsku i Pomorzu - Szymon Wrzesiński, Wydawnictwo Replika, Zakrzewo 2010;

17. http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_executioners ;

18. Wzgórze szubieniczne w Złotym Stoku - Paweł Duma, dr D. Wojtucki;

19. http://www.zjk.centrix.pl/index.php/2006/10/09/450-lat-pregierza-w-bystrzycy-klodzkiej/ - dr D. Wojtucki;

20. Slezsko země koruny České. Historie a kultura 1300-1740. Śląscy kaci w kontaktach zawodowych z Mistrzami z miast czeskich i morawskich w XVII i XVIII wieku. - dr D. Wojtucki, Ńarodní galerie v Praze, 2008;

21. http://dziedzictwo.polska.pl/katalog/skarb,Kontrakt_miasta_Pszczyny_z_katem_Franciszkiem_Szulcem_z_1700_roku,gid,211567,cid,76;

22. Księgi złoczyńców. O przestępcach i wymiarze sprawiedliwości w dawnym Lublinie - Józef Kus, Radio Lublin, Lublin 2002;

23. http://www.iswinoujscie.pl/artykuly/7916/;

24. WIESZANIE - Jarosław Marek RYMKIEWICZ, Wydawnictwo "Sic!", Warszawa 2007;

25. Katowska kapliczka w Otmuchowie i jej fundator - dr D. Wojtucki, Pomniki Dawnego Prawa. Zeszyt 14. Stowarzyszenie Ochrony i Badań Zabytków Prawa. czerwiec 2011;

26. Margines społeczny w dużych miastach Prus i Inflant w późnym średniowieczu i wczesnych czasach nowożytnych. - Paweł A. Jeziorski, Wydawnictwo TNT, Toruń 2009;

27. Hultaje, złoczyńcy, wszetecznice w dawnym Krakowie. – J. Kracik, M. Rożek, Wydawnictwo literackie, Kraków 1986;

28. Paczkowski kat i złoczyńcy. – Eugeniusz mazurkiewicz, Wydał: Urząd Miejski Paczków, Paczków 2011;

29. Rzemiosło katowskie w nowożytnym Kłodzku. – dr Daniel Wojtucki, Wydał: Zeszyty Muzeum Ziemi Kładzkiej nr 11, Kłodzko 2011;

30. Publiczne miejsca straceń na Dolnym Śląsku od XV do XIX wieku. – dr D.Wojtucki, FUNDACJA „Zamek Chudów”, Katowice 2009;

31. Katowska profesja w Świerzawie i Złotoryi w drugiej połowie XVII i XVIII wieku. – dr Daniel Wojtucki, Pomniki Dawnego Prawa, Zeszyty nr 11-12, wrzesień-grudzień 2010;

33. Spory o pochówki katów w Prusach książęcych (Branderburskich) w czasach wczesnonowożytnych. – Jacek Wijaczka, Przegląd Historyczny, tom CIV, 2013, zeszyt 3, ISBN 0033-2186;

34. Kat i jego warsztat pracy na Śląsku, Górnych Łużycach i hrabstwie kłodzkim. – Daniel Wojtucki, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2014, zeszyt 3, ISBN 978-83-7181-812-7;

35. Publiczne egzekucje. – Nigel Cawthorne, Wydawnictwo Świat Książki, Warszawa 2014, ISBN 978-83-7943-209-7;

______________________

Londyńskich katów zwano również Jack Ketch, Lord Szubienicy, Wykonawca Prawa, Strażnik Sznura, Pan Przeznaczenia, Skręcający Kark.

– [23.II.1885]12 - str.112;

– [30.I.1649]12 - str.40. Ściął króla Anglii, Karola I, z pomocnikiem Wiliam'em LOWEN. Otrzymał 30 funtów i chusteczkę króla, zmarł w 6 m-cy po egzekucji króla (wielu uważa, że z rozpaczy odebraniem królowi życia);

– [ok.1812]12 - str.110. Pomocnik (katowczyk) Edwarda DENNIS'a, potem jego następca - był katem przez 28 lat. Zmarł w wieku 51 lat;

– [ok.1849]12 - str.110. Długoletni kat, wykonał ostatnią publiczną egzekucję w Wielkiej Brytanii przez powieszenie;

– [ok.1538]12 - str.50. Kat w okresie panowania króla Henryka VIII, , wychwalany jako rzeźnik w ćwiartowaniu ludzi.;

– [1780]12, 35 - 12str.110, 35str.84. Następca kata TURLIS’a. Przyłapany na rozbijanie sklepu mydlarza, oskarżony o przewodzenie rozruchom katolickim, skazany na śmierć. Został dobre umiejętności został ułaskawiony i wykonywał nadal krawą profesję;

– [1728-1735]12, 35 - 12str.110, 35str. 80. Słynął z błazeńskich żartów na szafocie, które miały ulżyć skazanym;

– [ok. 1663-1686, †31.05.1718]12,17,35 - 12str.39, 110 - 17, 35str.46 I 80. Był irlandzkim emigrantem, zatrudniony na posadę londyńskiego kata przez króla Anglii, CHARLESA II, wg. dokumentów w 1663r. Cieszył się bardzo złą sławą w latach 80-tych XVII wieku, był niesamowitym, największym, nieudolnym i sadystycznym katowskim partaczem Anglii – przez następne dwa stulecie, londyńskich katów nazywano pogardliwie „Jack Ketch”. Złą sławę zyskał po nieudanych egzekucjach, zwłaszcza po egzekucji Lorda Williama Rassela i wnuka Karola I księcia Monmountha (toporem) 1717. Lord Russel trzos z monetami o szybką śmierć, ale ten nie popisał się swoją zręcznością za pierwszym razem. Lord Rassel z wyrzutem jemu odpowiedział: „Ty psie, dałem ci 19 gwinei, a ty nieludzko mnie tak traktujesz!”. Natomiast książę Monmounth powiedział do Ketch’a: „6 gwinei dla ciebie. Nie ścinaj mnie tak jak Lorda Rassela Słyszałem, że uderzyłeś go 3 lub 4 razy. Mój służący da tobie więcej złota, jeśli zrobisz to dobrze”. Ale nic z tego – tą egzekucję Ketch także spartaczył, dopiero za 8 razem i dopiero nożem odciął głowę. Szalejący tłum chciał rozerwać go na strzępy – został pod eskortą wyprowadzony z miejsca egzekucji. Skazany James Turner przed egzekucją, powiedział Jack’owi: „Co jest, chcesz, żebym się udusił? Błagam chłopie, więcej sznura. Co za prostak. Od kiedy jesteś katem, skoro nie wiesz, gdzie robić węzeł?”. Za zabójstwo Elizabeth White, Ketch został stracony na szubienicy 31.05.1718, a egzekucji dokonał kat John Price, który później został stracony na tej samej szubienicy co kat Ketch.;

– [1814–1817]12, 17 - 12str.110. Zmarł w wieku 51 lat, pomocnik i następca kata BRUNSKILL’a;

- [18.08.1746, 8.IV.1747, 1750, †5.05.1752]12, - 12str.39, 35str.48-52 – następny z londyńskich partaczy. Doskonale radził sobie z wieszaniem – był mistrzem, natomiast ścinanie toporem mu nie wychodziło! Wymieniony podczas egzekucji w sierpniu 1746 r., na lordzie Klimanrock’u i lordzie Balmerino. Na egzekucję w Tower Hill przyszło kilka tysięcy osób. Kiedy skazańcy podeszli do szafotu, rozległ się potężny ryk tłumu i kat nie wytrzymał napięcia i zemdlał – ocucono go kieliszkiem wina. Na lordzie Klimanrock’u, kat na szafocie zalał się łzami, a dla uspokojenia siebie łyknął wina, ale głowę odciął toporem za pierwszym razem, z tym, że malutki kawałek skóry, który zwisał, natychmiast odcięto. Zanim lord Balmerino wszedł na szafot, kat wykorzystał moment i przebrał się w biały strój. No niestety, egzekucją skuteczną wykonał dopiero za trzecim ciosem topora. Egzekucję w 17 8.12.1715 r., na Karolu Radcliffe’u wykonał też za trzecim ciosem, pomimo przyjęcia od niego 10,5 funta – dzisiejsze 1300 funtów. Gdziekolwiek pojawiał się ten kat, witały go kamienie o obraźliwe i pogardliwe krzyki „Jack Ketch”. W 1750 r., zaatakowany, wdał się w bójkę, w której zginął jeden z uczestników – osądzony i skazany na śmierć, ale ułaskawiony z powodu braku kata, który dobrze wieszał. Zmarł 5.05.1752 r.;

– [od 1752, † 01.04.1771]12, 35 - 12str.39, 35str.84. – często kłócił się ze skazańcami - 27.03.1771r., w wyniku kłótni z 5-cioma wieszanymi, dostał w twarz. Powracając z egzekucji w Kingston zasłabł i pięć dni później zmarł.;

[1731]7 - str.7117;

[przed 1691]8 - str.150;

[przed 15.V.1713]1 - str.2866;

[31.I.1729]7 - str.75;

[1675 do † ok. 1696]25, 29 - 25str.3627, 29str.3721 - Do 1675 kat Broumova, po 1675 do śmierci w 1696 kat Kłodzka. Był ojcem chrzestnym Hansa Ambrosiusa GEISSLER'a, syna dzierżoniowskiego kata hansa Heinricha.;

[8.II.1668]6 - str.8723;

[1612]8, 9 - str.150;

– [1612]8, 9 - 8str.1489, 9str.693;

– [przed lub w 10.II.1724]29 - str.109, 110;

– [25.II.1622]5 - str.22, 23. W dokumentach wymieniany wraz z żoną przy chrzcie Christopha franciscusa KÜHN'a, chrzczonego w miejscowości Rýmařowa (Czechy);

– [1686]3 - str.20;

– [25.V.1688,25.XI.1689, 1701]5 - str.108. Póżniejszy kat w Jeleniej Górze;

[1580]20 - str.606.;

[1594]20 - str.606.;

[1625]20 - str.606.;

[1626-1633]20 - str.606.;

[po 1633]20 - str.606. Następca Bernarda;

[od 1645]20 - str.606.;

[od 1663-1703]20 - str.606. Był katem przez 39 lat;

[1725]13, 20 - str.26, 27 - 20 - str.606. Nieudana egzekucja kary miecza na Rabenstein’ie;

[14.XI.1742]5 - str.110.;

[18.X.1699]7 - str.75. Wymieniany jako świadek na ślubie Friedricha BÖCHMICHEN w Sobótce;

[przed lub ok. IX.1725]13 - str.17. Ojciec Hansa MÄLCHERA, którego ścięto na wrocławskim rynku we IX.1725.;

[25.XI.1698]7 - str.73.;

– [1687]6 - str.9589. Wymieniany w 17.XII.1687, podczas chrztu syna otmuchowskiego kata, Georha HILLEBRANDT’a;

– [14.VIII.1688, 10.VIII.1690, 21.VI.1691, 1693, † 16.V.1695]6 - str.88, 95.;

– [30.VI.1715, 13.II.1719, 1720-1723, 28.X.1724, 26.VIII.1725, 1727, 1729, 1731]6 - str.9592. Uczestniczył (jako kawaler) 30.VI.1715r. w chrzcie syna wałbrzyskiego, kata Gottfrieda NEUMEISTER’a. Ożenił się13.II.1719 z Anną EleonorąLAMBRECHT, córką kata Georga Heinricha LAMBRECHT’a z Kamiennej Góry;

– [† przed 1757]6 - str. 96. Wymieniany w źródłach, już jako nieżyjący kat, podczas ślubu swojej córki Marii Caroliny BÄHSER z katem Polkowic, Franzem Wilhelmem THIENEL, dnia 8.VIII.1757;

– 1666, 1668]6 - str. 95;

– [1661, 1678]6 - str. 9586. Wymieniany w Wołowie, podczas sporu z miejscowymi cyrulikami;

– [1737, 10.VII.1728]6 - str. 8940, 95. Zapewne syn Johanna Friedricha LAMPERTA. Były kat Niemczy. Dzierżoniowski urząd kata sprzedano jemu za 1700 śląskich talarów i 12 halerzy. Wymieniany w źródłach 10.VII.1728r. w Niemczy, podczas chrztu nieślubnego dziecka jego służącej;

[II.1732, 1740, 18.VII.1747, 1767]1, 2 - 1str.28, 3269 - W Środzie Śląskiej 18.VII.1747r. , poślubił Annę Catharinę THIEL, córkę nieżyjącego nyskiego kata THIELE Johanna Heinricha ;

– [27.X.1696, 1697, 1708, † 12.XII.1713]6 - str. 92, 95;

– [1686]6 - str. 95;

– [IV.1774, 1781] 6 - str. 9260, 96. Kupił on od swego szwagara, Johanna Gottfrieda SCHREINER’a dzierżoniowską katownie wraz z więzienim I rakarnia w 1781 r.;

– [* 19.V.1724, 1747,]6 - str. 92, 95;

– [1673, 1676, 1677]6 - str. 95;

– [1687]6 - str. 9588. W dokumentach z 3.VII.1687, przy zakupie katowni w Dzierżoniowie, podpisany jest jako kat dzierżoniowski, ale w tym czasie był już katem w Lądku Zdroju. Do tej transakcji prawdopodobnie nie doszło;

– [ok. II.1732, 1735]1, 2 - 1str.3269, 6str.95;

– [1740, 16.VI.1761, 16.II. i 10.VIII.1762]6 - str.89, 95. 16.V. 1761 złożył skargę dotyczącą katowskich przywilejów, na kata Carla NEUMEISTER’a z Sobótki. Sam mistrz RÜCKERT też dopuścił się złamania ustalonych praw katowskich, o czym informuje dokument z 27.X.1762 r.;

– [1ok. 1781]6 - str.94, 96. Sprzedał swojemu szwagrowi, Franzowi Friedrichowi NESSEL;

– [1ok. 1781]6 - str.94, 96. Sprzedał swojemu szwagrowi, Franzowi Friedrichowi NESSEL;

– [przed lub w 1633]26 - str.234. Wymieniany w spisie ruchomości zwykłych mieszkańców Elbląga i Gdańska - w majątku pozostałym po nim - 199 skojców srebra, 18 funtów cyny czystej i pospolitej, 47 funtów miedzi, 11 funtów mosiądzu, pozłacana plakietka ze srebra, ozdobiona z jednej strony wizerunkiem krucyfiksa, z drugiej wyobrażeniem Adama i Ewy.;

– [24.IV.1494]26 - str.198642. - kat ten torturował gdańskiego mordercę (rzeźnika Hansa BRIGERA) - szrpany po ciele gorącymi cęgami, został powleczony przez miasto, do Bramy Oliwskiej, skąd wozem przetransportowano pod szubienicę i tam połamano go kołem "od dołu do góry";

– [ok. 1600]26 - str.189620;

– [po lub w 1681]26 - str.94155;

– [1704]7 - str.7113;

5, 7 - >5 str.104, > str.70. Zamordowany podczas zamieszek w Głogowie;

– [13.V.1681, 1683, 1700, 1707] 7 - str.70, 709.Syn Hansa NEUMEISTER’a z Gdańska. W Świdnicy 13.V.1681r. poślubił wdowę po kacie Martinie Neumeisterze ze Świdnicy – Annę Barbarę. W 1683 r, bezskutecznie starał się o posadę kata w Legnicy. Przeniósł się do Głogowa, gdzie wymieniany jest w roku 1700 i 1707.;

[VII.1725]18 - str.7.;

– [1799, 1831]14 - str.182. Zakupił głubczycką katownię za 2466 talarów i 16 srebrnych groszy od Kaspara Nierlicha, a sprzedał ją Augustowi DITTRICH za 1336 talarów. Kat ten nie wykonywał już egzekucji, a jedynie czynnie uczestniczył w pomocy dla biednych wdów;

– [1831]14 - str.182. Zakupił katownię głubczycką od familii BERGER za 1336 talarów. Był ostatnim katem Głubczyc;

– [1757, 1789, 1799]14 - str.182. Sprzedał katownię głubczycką familii katowskiej BERGER, za 2466 talarów i 16 srebrnych groszy. W 1789 wykonał w Głubczycach ostatnia egzekucję;

– [1680]8 - str.152;

– [przed lub w 1602]7 - str.69;

– [12.II.1697]28 - str. 3. Ślubny syn paczkowskiego kata Andreasa Schwan’a, ożenił się w Wambierzycach z Susanną Kühn, córką kata w Wambierzycach, Christiana Kühn’a;

[przed 1680]1 - str.25, 3032;

[*1663, 1690, 14.IX.1701, 1707]1 - str.25. Kat w Jaworze od 1690;

[5.IX. 1725]6,7 - 6 str.92, 7 str.73. Syn kata z Jawora, Heinricha Hansa KÜHN’a;

[21.I.1741]5 - str.110;

[14.II.1702, 20.V.1702]7 - str.73, 75;

[przed 1725]7 - str.73;

[1691]31 - str. 61. Brat kata Hans Heinrich BERGMANN’a z Lubiąża. W opisach źródłowych wymieniany jest w sprawie zażegnania sporu pomiędzy oberżystą ze Świerzawy a katem, za wyrządzone szkody materialne, prawdopodobnie podczas bójki;

[14.X.1701]1 - str.25, 3032. Urodzony w Ząbkowicach Śl. Syna kata z Jawora. Dnia 14.X.1701 r. stracił on pod szubienicą, pomiędzy Miłkowem a Ścięgnami k. Jeleniej Góry, czteroosobową rodzinę EXNER z Karpacza. Ta egzekucja była jego "Sztuką mistrzowską".;

– [14.II.1719]7 - str.73. Być może jest to ten sam kat co wyżej?!;

– [25.V.1688, 1701]5 - str.108. Wcześniej kat w Bytomiu Odrzańskim;

[† 19.I.1732]26 str.254902 - wymieniony sprawował funkcję kata przez 50 lat. Został pochowany już na przykościelnym cmentarzu, położonym na terenie grobli Kamiennej wraz z żoną Anną Kathariną zd.Untermann †26.III.1724r. - otóż na terenie Prus, w XVIII w. nie odmawiano już pochówków w "poświęconej ziemi".;

[28.X.1566]26str.196 - wymieniony w zapiskach przy wykonywaniu egzekucji w KNIPAWIE;

[† 1573]26str.196634 - wymieniony w zapiskach jako stracony w 1573. Prawdopodobnie kat Królewca, brak jednak dokładnych danych, dla którego miasta pracował;

[29.VI.1530]26 str.196 - wymieniony przy składaniu przysięgi katowskiej;

[1566]26 - str.196., - wymieniony przy składaniu przysięgi katowskiej przy obejmowaniu funkcji królewieckiego kata;

– [20.V.1702]7 - str.74;

– [13.II.1719, 21.I.1741]6 - str.9592;

– [26.VIII. 1725] 6 - 6str.87;

– [21.I.1741]5 - 5str.110;

Być może wymienione nazwiska, to te same osoby?;

– [18.X.1699]7 - str.75;

– [2ok.1724]5 - str.110;

– [1789]7 - str.7122;

29 - str. 21 i 30 - str. 319-324;

[XI. 1614, † przed 15.XI.1636]1 - str.21, 2858;

[V.1736]19 - Wypożyczony do Bystrzycy Kłodzkiej na czas odbioru pręgierza, po jego przenosinach w maju 1736 r. - kat wygłaszał stosowną formułkę, a następnie uderzeniami obnażonego miecza w słup pręgierza, potwierdzał przejęcie go w swoje posiadanie;

– [* ok. 22.II.1622, po 1649, 1.VII.1658, 1663, VI.1671, 1683, † III.1685]1, 6, 25 1str.23,28>61, 6str. 9589. Syn Christopha i Marthy. 1 lipca 1658 poślubił w Otmuchowie Annę Catrinę (Catharina) HILLEBRANDT, z którą miał kilkoro dzieci, w tym m.in. syna Georga Heinricha, ochrzczonego 12.X.1658 r., przyszłego kata w Ząbkowicach Śląskich. Były kat Kłodzka – nagminnie nie przestrzegał nakazów władz tego miasta, posądzony o kradzież w 1671r., został pozbawiony urzędu w Kłodzku. W lipcu 1671 r. przyjął urząd kata w Ząbkowicach Śląskich. W 1683 r. podczas sprzeczki zabił naczelnika ząbkowickiego więzienia Lamprehta, pałką do zabijania psów. W wyniku tego zdarzenia został pozbawiony urzędu kata w tym mieście. Po tym zdarzeniu, przeniósł się do Otmuchowa, gdzie zmarł w marcu 1685r. Pochowany został 16 marca 1685r., na jednym z przykościelnych cmentarzy w tym miasteczku, jako kat otmuchowski. Posiadał Katownię (Scharfrichterei, Meisterei) w Kłodzku, Ząbkowicach Śląskich, Wambierzycach, Radkowie i być może w Otmuchowie 25. Według umowy spisanej z tym katem w Ząbkowicach Śląskich, kat mógł: w pkt 5 - zatrzymać ubranie i przedmioty odnalezione przy samobójcu lub skazanym25 str. 31.; w pkt 10. – zmuszony był przekazać dwie skóry wołowe miejscowemu szpitalowi. 25str.31.; – zmuszony był utrzymywać stosowną odległość od honorowych obywateli25 str. 3637;

[1675 do † ok. 1696]25 - str.3627 - kat Kłodzka do śmierci w 1696 r. - wcześniej do 1675r. kat Broumova (Czechy);

[8.II.1668]6 - str.8723;

[8.V.1758]18 - str.7. Syn kata z Bystrzycy Kłodzkiej, wcześniejszy kat w Złotym Stoku - po nim urząd w tym mieście sprawował jego syn Franz;

– [1732]7 - str.7116;

[1366]16 - str.148;

[ II poł. XVIII w.]27 - str. 71. Wymieniony w podaniu o pracę: … „dopraszając się łaskawych względów w tej okoliczności. Wiadomy mój dowód w mieście tutejszym egzekucyji, na co mam urzędowe zaświadczenie, rodem jestem tutejszy, rodzic mój był mieszczaninem Krakowa. Że w tych czasach mistrz słaby i wcale nie ma sił do egzekucji, więc ja w takowej okoliczności polecam się łaskawym względem Panów i Dobrodziei”.;

[ II poł. XVIII w.]27 - str. 72. Kat miasta Krakowa, wymieniony przy opisach Mistrza Strzelbickiego - w książce nie jest podane nazwisko.;

[ 1782]27 - str. 72. Wykonuje wyrok ścięcia na swoim Mistrzu, Antonim Strzelbickim - zostaje jego następcą.;

[ 1788]27 - str. 72. Jeden z następców Antoniego Strzelbickiego. Wymieniony, został zamknięty w areszcie z towarzyszem przez Hutmana , który odebrał im miecze. Orzechowski upominał się o owe miecze u Prezydenta. Poprzez wyproszenie jego żony, Małgorzaty Orzechowskiej, zostaje zwolniony z aresztu.;

[ 1768, 1781, † 1782]27 - str. 71-72. Był szanowanym katem Krakowa, ale popada w konflikt z prawem i zostaje ścięty w 1782 r. Urodzony we Lwowie. W młodości służył po szlacheckich dworach, m.in. starosty piotrkowskiego Mostowskiego, u którego wezwał na pojedynek Miłobęckiego, zabijając go. Po ucieczce był dworzaninem u kasztelana krakowskiego Tarły. Szukał też zajęcia w nowicjacie dominikańskim w Żółkwi i bernardyńskim w Krakowie na Żłóbku. W końcu wybiera zawód kata – mając 30 lat. Zawodu kata uczył się w Kieżmarku. Za roczną naukę „krwawej profesji” Mistrzowi ofiarował konia i 50 czerwonych złotych – tam też uczył się też lecznictwa. Po rocznej nauce przybywa do Krakowa, gdzie znajduje zatrudnienie u Mistrza Franciszka – zostaje jego pomocnikiem. Zostaje też katem objazdowym, wykonując egzekucje m.in. w: Nowym Sączu, Sandomierzu, a przez 6 lat w Kętach. Gdy w Krakowie zabrakło kata, przyjmuje tam posadę, którą utrzymuje przez 20 lat. W czasie Konfederacji Barskiej, podczas obrony Krakowa w 1768 roku, wsławił się postrzeleniem Boka – rosyjskiego dowódcy. W roku 1779 wchodzi w konflikt z prawem za liczne kradzieże. Sam stanął przed sądem, przez który został surowo potraktowany - skazany na śmierć przez powieszenie. Prawdopodobnie za dobre służenie Krakowowi, zamieniono mu karę powieszenia na ścięcie, jako szlachetny rodzaj śmierci. Stracony w 1782 roku przez swojego następcę Sebastiana Kuszewskiego.;

[† przed lub w 1677]5 - str.106;

[w lub po 1607]7 - str.69;

[przed 3.VII.1687]6 - str.9588;

– [XII.1578]5 - str.103, 119 - następca KEUL'a;

– [1610, 1614]5, 8 - 5str. 104, 120 - 8 str. 149. Następca BINNICH’a. W 1614 r., wydał za mąż córkę Barbarę za kata Hansa KÜHN’a z Lubania;

– [1742, 1749, 1753]5 - str.109, 110, 120. ;

– [1548]5 - str.103, 119;

– [1675, 1684]5 - str.120 ;

– [1687, przed † 1695]5 - str.120 ;

– [1680, † 1683]5 - str. 105, 120. Być może był to syn Martina MENDE. Poślubił w 1680 roku wdowę Mariannę THIENEL, po wrocławskim kacie Georgu THIENEL;

– [*1656, 5.X.1677, 1697, 1698, I.1699, 1700]5 - str. 105-108, 120. Syn Heinrich’a MENDE, były kat w podwrocławskich Prochowicach. 5.X.1677 poślubił w Krnovie Annę Rosinę zd. Neumeisterin – wdowę po kacie z Krnova, Georgu Heinrichu Geißlerze, a po jej śmierci (w I.1697 - miała 50.5 lat), jako wdowiec, w tym samym roku w Kłodzku, poślubił Marię Magdalenę Teresię WACHSMANN- córkę nadzorcy więziennego w Kłodzku. Miał siedmioro dzieci. W 1698 roku wchodzi w konflikt z prawem, a w 1700 roku dobrowolnie zrzeka się urzędu kata i opuszcza Legnicę;

– [XI.1655, 1658]5 - str.104, 105, 120. Następca STÖLTZNER 'a. W listopadzie 1655 roku wykonuje karą miecza swoją pierwszą egzekucję ("War sein erste richten") na dzieciobójczyni, służącej miejscowego proboszcza, we wsi Rusko;

– [VII.1652, † IV.1655]5 - str.117 wymieniany jako Rautenstrauch, 120 wymieniany jako Rautenkranz;

– [1672]5 - str.105, 120;

– [1651, † 4 lub 14.XII.1652]5 - str.104, 120. Następca długoletniego wrocławskiego kata Valentina LINDNER'a, który we wrześniu 1651 roku obejmuje po nim posadę. Umiera w w wieku 32 lat, 4 lub 14.XII.1652;

– [1730, 6.X.1731, 1741]5 - str.108, 109, 120 – tu wymieniany jako THIEL. Następca i syn Friedricha. 6.X.1731 w Środzie Śląskiej chrzci swojego syna, Carla Gottfrieda;

– [25.V.1688, 1701, 8.X.1709, 1730]5 - str.108, 109, 120 – tu wymieniany jako THÜNEL. Były kat Jeleniej Góry I Bytomia Odrzańskiego. Zastąpił on wiosną 1701 roku, legnickiego kata Heinricha Ferdinanda MENDE. 25.V.1688 poślubił córkę prudnickiego kata, Annę Catharinę SCHUBERTIN. 8.X.1709 chrzci swojego syna Carla Heinricha. Długoletni kat Legnicy;

– [przed 1635]5 - str.;120

– [† przed 1748]5 - str.;120

– [ok. 1685]5 - str.120;

– [28.IX.1620, 17.VI.1629, 26.X.1638]5 - str.104, 105, 120.Wykonał swoją ostatnią egzekucję, ścinając przy tutejszym pręgierzu Christopha SCHUBARTA;

– [od III. 1736 do 1738]5 - str. 120.;

–[22.VI.1624]5 - str.109. Ojciec chrzestny Barbary KÖRMICHEN, córki kata Paula KÖRMICHEN ze Środy Śląskiej ;

–[II poł. XVII w.]5 - str.120, 120 141. Jego żona zmarła w wieku 79 lat w Sobótce k. Wrocławia i została pochowana 24.II.1713 roku;

– [11.II.1702, VII.1707, 7.XI.1717, 17.IX.1730]5 - str.109. Długoletni kat Legnicy. 11 lutego 1702 pochował jedno ze swoich dzieci, a w lipcu 1707 roku pochował swoją 16-letnią córkę Annę Rosinę. W Srodzie Śląskiej 7 listopada 1717r. wydał za mąż córkę Annę Catharinę za kata Hansa Christopha THÜL'a. Jego syn i nastepca, Heinrich Friedrich TÜL ożenił się w Środzie Śląskiej 17 września 1730 r. z córkę kata z Nysy, Gottfrieda TÜL'a;

– [przed 1730]5 - str.109. Syn długoletniego kata legnicy, Friedricha TÜL'a. W Środzie Śląskiej 17 września 1730 r. poślubił córkę kata z Nysy, Gottfrieda TÜL'a (już nieżyjącego);

– [1691, 27.V.1706, 1724] 8 - str. 150, 153;

– [1756]8 - str. 153, 154. Następca swojego ojca Johanna Gottloba GREULICH’a - jego najstarszy syn z drugiego małżeństwa. Kupił katostwo lubańskie za 200 Talarów – 100 miał zapłacić w 1756, a resztę w ratach, w terminie od 4757 do św. Marcina. Został zobowiązany do złożenia przysięgi katowskiej: > Wykonał karę miecza, ścinając dzieciobójczynię, Annę Rosinę Gaschckin;

– [1714, 1722, III.1730, IV.1741, † I.1756]8 - str. 150, 154. Następca i syn kata Hansa Heinricha GREULICH’a, odnaleziony martwy w styczniu 1756, koło wsi Siekierczyn. We wrześniu 1741 r. wychłostał i wygnał na zawsze złodzieja Hansa Christopha Wincklera z Kościelnika;

– [1580] 8 - str.148, 15144. Zasztyletowany w 1580 r. przez szlachcica Hansa von Salza z Zaręby;

– [1570, 18.V.1572, 1574, 1589] 8 - str.148, 149, 151;

– [19.VI.1646]8 - str. 149. Dnia 19.VI.1646 r., podczas egzekucji zastąpił go Lorenz STRAßBURGER;

– [po 1613, 8.V.1614, 13.X.1615]5, 8 - 5str.104, 8str.148, 153. Syn I następca Hansa KÜHN A sen., ożenił się z Barbarą BÖHMICHEN, córką kata z Legnicy;

– [† 1613] 8 - str.149;

– [1572]8 - str.153. Przeprowadził on jedną z najbardziej krwawych egzekucji w Lubaniu , na osobie Hansie Meyer lub Meye, w styczniu 1572 roku za zabójstwo swojej matki. Najpierw kat rwał jego ciało rozżarzonymi kleszczami, następnie odciął jemu rękę, później wyrwał mu serce, które włożył do jego ust. Na zakończenie „krwawego spektaklu”, ciało jego zostało poćwiartowane na cztery części i wraz z odciętą ręką zostało przybite gwoździami egzekucyjnymi do stojących obok szubienicy słupów. ;

– [† X.1574]8 - str.148, 151. Zamordowany przy drodze do Olszynki Lubańskiej;

– [od 18.VI.1572, najpewniej ok.1608]8 - str.14813. Odstąpił katostwo lubańskie Joachimowi KÜHN’owi za500 Talarów i 35 Florenów ;

– [* w Rumburku w 1606 lub 1606-7, 1676, † 17.VIII.1694]8, 9, 11 - 8str.149 - 9,str.694, 706 - 11,str.4, 5. ;

– [przed lub w 1631]9 - str.70.;

[1691]31 - str. 61. Brat kata Wilhelma BERGMANN’a z Jeleniej Góry. W opisach źródłowych wymieniany jest w sprawie zażegnania sporu pomiędzy oberżystą ze Świerzawy a katem, za wyrządzone szkody materialne, prawdopodobnie podczas bójki;

– [1773]22 - str.90;

– [1730, 1751]10 - str.1210;

[czerwiec 1766]31 - str. 57. (Władze Złotoryi zwróciły się do tego lwóweckiego kata, o odbudowę spalonej w tym mieście katowni, ten jednak odmówił);

– [1763]18 - str. 7;

– [31.VII. 1680]19 - Wypożyczony do Bystrzycy Kłodzkiej, gdzie wykonał na Georgu Olßner karę chłosty pod pręgierzem (trzema rózgami o godz. 8 rano) i wygnał na zawsze z Hrabstwa kłodzkiego i Bystrzycy Kłodzkiej - przyrzeczenie skazaniec składał na obnażony katowski miecz, co miało wymiar nie tylko symboliczny. Powrót oznaczał dla wygnanego śmierć.;

– [† 1682]18 - str. 7. Zmarł w wieku 71 lat;

– [przed 16.II.1762]1 - str.2870, 32. Kat w Żąbkowicach Śl. przed 16.II.1762;

– [II.1732, 1740, 18.VII.1747, 1767]1, 2 - 1str.28, 3269 - katem w tym mieście wymieniany jest w II.1732r. W Środzie Śląskiej 18.VII.1747r., poślubił Annę Catharinę THIEL, córkę nieżyjącego nyskiego kata THIELE Johanna Heinricha;

[26.VIII.1725]6 - str.87;

[X.1779]7 - str.7120, 94161;

– [22.VII.1679]6 - str.87;

– [24.VII.1666 , 8.II.1668]6, 29 - 6str.86, 87, 29 str.24. Po jego śmierci, żona-wdowa była chrzestną Georga Augustina GEISLER'a, syna dzierżoniowskiego kata Hansa Heinricha;

– [17.II.1808, 22.VIII.1816]29 - str.27, 28. Wymieniany w dokumentach z 1808 r., starający się o posadę kata kłodzkiego, w którym pisze przy pierwszej jego egzekucji - zdawał katowski egzamin mistrzowski, tzw. sztuka mistrzowska "Meisterstück" (Majstersztyk - perfekcyjny);

– [ok. 28.II.1718]7 - str.94;

– [27.06.1497]- kat ten ściął mieczem księcia Mikołaja II Opolskiego na rynku w Nysie, w dniu 27 czerwca 1497 roku - na sejmiku, 26 czerwca zaatakował i próbował ugodzić sztyletem cieszyńskiego księcia Kazimierza II, oraz biskupa-księcia nyskiego Jana Rotha. Książę przed egzekucją wypowiedział takie oto zdanie:

– [17.IX.1583 do X.1607]1, 2 - 1 str. 212, 28, 2 str.2120- 17.IX.1583r. przeniósł się do Ząbkowic Śl., gdzie został pierwszym katem tego miasta;

– [XVII w., 1634]2, 3 - 3str.2120 - Nazwisko HILLEBRANDT jest różnie opisywane w źródłach, stąd wymieniam te dwie nazwy;

– [XVII w.]3 3- str.2120;

– [ok. 1622-1640, 1631, 27.VI.1640, 7.I.1652, 25.II.1664]2, 3, 6, 34 - 3 str.2120, 6 str.86, 866 Księstwa nyskiego i pobliskich okolic, w tym Zlatych Hor, 34 str.30, 31 - ;

– [najpewniej po 1740, 16.IX.1744, 1767]1, 2- 1str.2867, 2;;

– [1607]2;

– [† VIII.1649]2;

– [1655, 1667]2 - w 1667r. wymieniany jest jako kat w Vidnavie;

– [przed 18.VII.1747]1, 2 - 1 str.2866, 2;

– [1691]2;

– [od marca 1701, XI.1706, XII.1709, 1712]1, 2;

– [1667, 1683]2;

– [1736, †przed 18.VII.1747]1, 2, 4 - 1 str.32 69, 4 str.53, 56;

– [po 1747]3, 4 - 3 str.202, 4 - str.56;

– [† przed 17.IX.1730]5 - str.109;

[przed 1691]8 - str.150;

[XI.1626]13 - str.17. Obrzucony na śmierć kamieniami przez rozwścieczony tłum wrocławian, podczas nieudanej egzekucji we Wrocławiu w styczniu 1626 r.;

[przed 1673, † 1680 lub 1681]7 - str.705. Syn Christopha NEUMEISTER'a. Urząd w Opawicy sprawował ok. 6 lat przed 1673. Był pierwszym przedstawicielem katowskiej kasty NEUMEISTER'ów w Swidnicy. Zamordowany w 1680 lub 1681 r., w Swidnicy przez kata Davida WACHSMANN'a;

– [1788]7 - str.7122;

– [1658-1662]9 - str.694. Wcześniej kat w Zgorzelcu (G);

[przed lub w 1671]1 - str.21, 2858s;

[1740, † XI.1751]18 - str.7. Wypożyczony do Złotego Stoku na wykonanie egzekucji na pewnym złodzieju. W 1748 r. wypożyczony do Złotego Stoku powiesił Christopha GREINERA, odebrał odremontowaną złotostocką szubienicę. Zmarł w wieku 60 lat, w listopadzie 1751, pochowany w Złotym Stoku na jednym z tamtejszych cmentarzy;

– [27.VI.1640]3, 6 - 3 str.2120, 6 str.86, 866;

– [1668]29 - str.26;

– [* ok. 22.II.1622, po 1649, 1.VII.1658, 1663, VI.1671, 1683, † III.1685]1, 6, 25 1str.23,28>61, 6str. 9589. Syn Christopha i Marthy. 1 lipca 1658 poślubił w Otmuchowie Annę Catrinę (Catharina) HILLEBRANDT, z którą miał kilkoro dzieci, w tym m.in. syna Georga Heinricha, ochrzczonego 12.X.1658 r., przyszłego kata w Ząbkowicach Śląskich. Były kat Kłodzka – nagminnie nie przestrzegał nakazów władz tego miasta, posądzony o kradzież w 1671r., został pozbawiony urzędu w Kłodzku. W lipcu 1671 r. przyjął urząd kata w Ząbkowicach Śląskich. W 1683 r. podczas sprzeczki zabił naczelnika ząbkowickiego więzienia Lamprehta, pałką do zabijania psów. W wyniku tego zdarzenia został pozbawiony urzędu kata w tym mieście. Po tym zdarzeniu, przeniósł się do Otmuchowa, gdzie zmarł w marcu 1685r. Pochowany został 16 marca 1685r., na jednym z przykościelnych cmentarzy w tym miasteczku, jako kat otmuchowski. Posiadał Katownię (Scharfrichterei, Meisterei) w Kłodzku, Ząbkowicach Śląskich, Wambierzycach, Radkowie i być może w Otmuchowie 25. Według umowy spisanej z tym katem w Ząbkowicach Śląskich, kat mógł: w pkt 5 - zatrzymać ubranie i przedmioty odnalezione przy samobójcu lub skazanym25 str. 31.; w pkt 10. – zmuszony był przekazać dwie skóry wołowe miejscowemu szpitalowi. 25str.31.; – zmuszony był utrzymywać stosowną odległość od honorowych obywateli25 str. 3637;

[od ok. 1775, †20.I.1806]28 - str. 6.;

[? - daty nie podano]28 - str. 6.;

[†22.VI.1859]27 - str. 6. Był ostatnim katem Paczkowa;

[II poł. XVII w.]3, 28 - 3 str.20, 3 str. 6.;

[przed 1786]28 - str. 6.;

[1686]28 - str. 6.;

[przed 1697]28 - str. 6. Jego syn Martin Schwan, był katem w Jeseniku;

[8.VIII.1757]6 - str.9695;

[9.IX.1710]5 - str.109;

– [† 7.VII.1763]3 - str.20;

- [1686]3 - str.20. Nie wykluczone jest, że któryś kat, z tej dynastii katowskiej był katem Prudnika?;

– [1794]3 - str.21;

– [po 7.VII.1763]3 - str.20;

– [1647]3 - str.20;

– [1671, ok. 1677 lub przed 1681]6, 7 - 6str.86, 7str.705;

– [27.VI.1832]3 - str.21. , wypożyczony z Wrocławia na ostatnią egzekucję w Prudniku;

– [5.IX.1677, † przed 25.V.1688]5 - str.106, 108;

– [28.III.1681]3, 4 - 3str.2120, 4 str.53, 5650;

– [1700]21 - wg cennika usług kata z 1700 roku. Dopiero w 1700 r. miasto miało własnego kata. Wcześniej do Pszczyny sprowadzano katów z pobliskich miast, np. w XV w. z Bytomia lub Raciborza, a w XVI wieku z Cieszyna;

– [po 1700]21;

– [po 1700]21;

– [ok. 1790]21 - wykonał ostatni wyrok śmierci w Pszczynie ok. 1790 r.;

[14.XII.1733]26str.2821037 - wzmiankowany przy podpisywaniu umowy;

[26.IX.1724]26str.2821037 - wzmiankowany przy podpisywaniu umowy;

[22.I.1752]26str.2821037 - wymieniony w zapiskach przy zawieranym kontrakcie katowskim i podpisywanej umowie;

[11.III.1715]26str.2821037 - wymieniony w zapiskach przy zawieranym kontrakcie katowskim i podpisywanej umowie;

[12.X.1604]26str.284 - wzmiankowany jako kat zamkowy "Meister Martin".;

[15.X.1595 do 1598]26str.284 - wymieniony w zestawieniach swoich dochodów.;

[1591 a 1593/1594]26str.283, 284 - wymieniony z rachunków kasy miejskiej, z której otrzymał z racji przeprowadzonej egzekucji poprzez ścięcie, konserwacji i ostrzenia miecza katowskiego, na kwotę 54 grzywny;

[16.IX.1696]26str.2821037 - wymieniony w zawieranym kontrakcie katowskim;

– [I.1702]13 - str.17. Brat Georga Heinricha THIENEL, kata z Wrocławia, którego wyręczył podczas egzekucji syna kata Hansa MÄLCHERA, z czeskiego miasta Chrastava.;

– [1759]7 - str.7119;

– [13.VIII.1679, 9.V.1678]7 - str.705, 72;

– [1732]6 - str.9592, 72;

– [1717]7 - str.7115, 72;

– [po 7.VII.1763]3 - str.20;

– [9.IX.1710]5 - str.109. Syn kata z Legnicy Friedricha TINEL, poślubił Joannę Walter, córkę kata z Polkowic Heinricha Waltera.;

– [IX.1673, koniec 1680 lub pocz. 1681,]7 - str.70, 707. Zamordował kolegę po fachu, kata ze Świdnicy Martina Neumeister’a;

– [1693]7 - str.7112;

– [przed VII.1640]7 - str.93150;

– [22.VI.1624]5 - str.109;

– [10.II.1724]5 - str.109;

– [7.XI.1717]5 - str.109, 110;

– [13.VIII.1670]7 - str.72, 93;

– [1634]7 - str. 93;

– [22.VI.1666, 1667, 1.I.1671, 30.VI.1677]6, 7 - 6str. 86, 7str. 72152, 93. Zapisany w 1667 r. pod zmienionym nazwiskiem GEHTZ ;

– [30.IX.1668, 8.II.1669]6, 7 - 6str. 87. Być może wymieniany Maister GOTZLICKS Johann Georg w 6str. 87, to jedna i ta sama osoba (co mniej więcej zgadza się w datach), ale źle wpisywana w źródłach?;

– [5.XII.1653] 7 - str.94;

– [1602, 1615] 7 - str.69, 93;

– [1624] 7 - str.69, 93;

– [1775, przed X.1779] 7 - str.94. Były kat w Niemczy przed X.1779;

– [20.V.1702, 1709, †31.V.1727] 7 - str.72, 94;

– [1803, 1835] 7 - str.73, 75, 94;

– [1835, †31.V.1866] 7 - str.72, 94. ;

– [25.X.1689] 5 - str. 105;

– [1689, 1703] 7 - str. 94;

– [1727, † 6.I.1741] 7 - str. 73, 94;

– [1741, 26.V.1756, 1766] 7 - str. 81, 94;

– [od 1787, † IV.1804] 7 - str.94. Były kat w Niemczy przed X.1779. Jego pogrzeb odbył się 6.IV.1804 roku – żył 77 lat;

– [1679, † w lub przed 1681] 5, 7 - 5 str.105, 7str.94 155. Urodzony w Głubczycach, syn Christiana NEUMEISTER’a, a wnuk kata z Trutnova. Żonaty z Anną Barbarą, z którą miał dwoje dzieci. Wspomagał ojca w Prudniku. Był katem w Opavie. Ściął mieczem 22 osoby, powiesił 5 osób, łamał kołem 2 osoby i odrąbał rękę 1 osobie. Posiadał wszystkie egzaminy katowskie. Zamordowany pod koniec 1680 lub na początku 1681 roku przez kata ze Świebodzic, Davida WACHSMANN’a, a po jego śmierci, żona – już wdowa, poślubiła Johanna Christopha UNTERMANNA, syna gdańskiego kata;

– [1627, 14.VII.1632] 7 - str. 70, 71, 93;

– [8.II.1636, 19.XII.1637, 1638] 7 - str. 72, 81, 93;

– [1674] 7 - str. 93;

– [14. VIII.1632, przed 1635] 7 - str. 70, 71, 93;

– [od VII.1640, 24.XII.1641] 7 - str. 72, 93150. Były kat ze Strzelina;

– [1681] 7 - str.70, 72, 94;

;

– [1734]7 - str.7123;

– [1812, 1813]7, 15 - 7str.7123, 15Artykół;

– [18.V.1700]7 - str.709;

– [17.IX.1700]6 - str.68;

– [IX.1673, koniec 1680 lub pocz. 1681,]7 - str.70, 707. Zamordował kolegę po fachu, kata ze Świdnicy Martina Neumeister’a;

– [1744]31 - str.63.;

– [1718, 1720]31 - str.63.;

[1846, † 1848]31 - str.63;

[1780]31 - str.63;

[1780]31 - str.63;

[1764, 1765]31 - str.63;

[prawdopodobnie od 1783 do 1802]31 - str.63;

[1772, 1776]31 - str.63;

– [1695, 1705]31 - str.63.;

– [od 1686, 1692]31 - str.63.;

– [23.XI.1695]5 - 5 str.109.;

– [† przed lub w 1685]31 - str.63.;

– [1722,25.IX.1755, † przed 1765]31 - str.60, 63.;

[najpewniej po 1621]26str.2821037 - kat miasta Dorpat, wymieniony w treści zawieranego kontraktu;

– [18.X.1751] - http://przykozle.blogspot.com/2010/09/prawo-i-sprawiedliwoscczyli-o-mistrzu.html;

– [ok.1607]7 - str.69. Przeniusł się do Krnova (pol.Karniowa);

– [ok.IX.1795]23 - Kat ten tracił w Swinoujściu winowajcę, poprzez łamaniem kołem od dołu, niejakiego GENTZ'a za zabójstwo małżonki sołtysa wsi Ostswine (Warszowa) Jahnholza, dokonane 8 sierpnia 1793 r;

– [1732]23 - str.7118;

– [1655, 1667]2 - Wymieniany wcześniej, jako kat w Nysie;

– [† przed 14.II.1746]7 - str.73. Zmarł w wieku 50 lat, pochowany w Świdnicy 14.II.1746;

– [30.V.1715]6, 7 - str.2867, str.7114;

– [1697]28 - str. 3. Jego córka Susana Kühn, wyszła za mąż 12.02.1697 roku za kata z Jesennika, Martina Schwana – syna kata z Paczkowa Andreasa Schwan;

, przydomek – [IV.1794 do * 1741 - †1813]24, 26 - 24str.123-130 - Urząd kata Warszawy przyjął w wieku 53 lat i pełnił go przez 19 lat, do swojej śmierci w 1813 r., mając lat 72. Pochowany został na Cmentarzu Powąskowskim. Z katem tym związane jest przysłowie, które stworzył warszawski lud: Wypowiadano je wówczas, gdy ktoś chciał nastraszyć lub dopiec. Później przysłowie to złagodniało, przekształcając się w łagodną rymowankę: . Z natury, kat ten był miłym, sympatycznym i zabawnym człowiekiem – więcej w tej ciekawej książce! Po jego śmierci urząd kata sprawował jego syn Kacper. 26str.5247 - BÖHM zanim przyjął posadę kata, wcześniej studiował chirurgię na Uniwersytecie w Królewcu, pełnił także funkcję oficjalisty w dobrach Karola Stanisława Radziwiłła, brał także udział w Konfederacji barskiej, podczas której został ciężko ranny w starciu z Rosjanami pod Tyńcem.;

– [od 1813]24 - str.123-130. Syn i następca “Stefanka”.;

– [do †1794]24 - str.123. Po jego śmierci, następcą został kat “Stefanek”;

– [12.IV.1727]1 - str.9592;

– [11.VI.1640]3 - str.21, 2120;

– [1655, 1667]5 - str. 104. Wymieniany ścinał Christopha KOCH'a wyręczając podczas egzekucji kata z Legnicy, ;

[† przed IX.1651]5 - str.104;

[ 27.VI.1832]3 - str.21;

[18.X.1699]7 - str.75;

[XI.1626]13 - str.17. Wcześniej kat w Oleśnicy. Podczas nieudanej egzekucji na Rabenstein’ie we Wrocławiu XI.1626r. , obrzucony na śmierć kamieniami I cegłami przez rozwścieczony tłum wrocławian ;

[† 1677]5 - str.105;

[ok. 1702]13 - str.17. Brat kata Wilhelma THIENEL’a z Sobótki. Wymieniany w źródłach podczas egzekucji syna kata z czeskiej miejscowości Chrastava – Hansa MÄLCHERA;

[ok. 14.xii.1745]7 - str.73.;

– [V.1627]1, 2 - str.21, 28. Wymieniany w dokumentach podczas nieudanej egzekucji w maju 1627 roku na dzieciobójczyni – dopiero za trzecim razem oddzielił głowę od tułowia;

– [XI.1614]1 - str.2858. W tym czasie nie było jeszcze urzędu kata w Ząbkowicach, więc wypożyczano katów z Nysy i Kłodzka. Wzmiankowany w dokumantach w listopadzie 1614 podczas przeprowadzania tortur, a potem egzekucji pewnego mordercy;

– [17.IX.1583, 29.IX.1583, do X.1607]1, 2 - 1str.21, 282- pierwszy kat Ząbkowic Śląskich od 17.IX.1583 do najpóźniej 1607 r. Wcześniej był katem w Nysie. Po nim urząd objął Georg SCHWAN – kat ze Złotego Stoku;

– [1644, 22.VI.1666]1, 6 - str.28, 6str.86;

– [1670]1 - str.28;

– [przed 16.II.1762]1 - str.26, 2870. Kat w Ząbkowicach przed 16.II.1762. Przeniósł się do Niemczy;

– [3.X.1783, 1793]1 - str. 26, 28. Ściął przy szubienicy w tym mieście 3.X.1783 dzieciobójczynię, Barbarę Berlack. Katowi podczas tej egzekucji towarzyszyli: kat z Polic nad Metują i kat z czeskiego Broumova wraz ze swoimi pomocnikami (katowczykami);

– [12.IV.1723, 1733, 1764]1 - str. 28. Dnia 12.IV.1723 brał udział w chrzcie Anny Rosiny, córki kata z Wiązowa, Christiana BERGMANA;

– [1665]1 - str. 28;

– [prawdopodobnie po V.1627, 25.XI.1636, 1649]1 - str.216, 28. Zastąpił Paula BODEN’a, być może już po nieudanej egzekucji w maju 1627 roku? 25. listopada1636 poślubił w Kłodzku, katową Barbarę BÖCHMICHEN – wdowę po tamtejszym kacie Valentinie, po którym przyjął funkcję egzekutora w Kłodzku, nie zrzekając się posady kata w Ząbkowicach. W 1649 r., również w Kłodzku, ochrzcił swojego syna Christiana. Przekazał lub odsprzedał katownię ząbkowicką mistrzowi KÜHN’owi;

– [* ok. 22.II.1622, po 1649, 1.VII.1658, 1663, VI.1671, 1683, † III.1685]1, 6, 25 1str.23,28>61, 6str. 9589. Syn Christopha i Marthy. 1 lipca 1658 poślubił w Otmuchowie Annę Catrinę (Catharina) HILLEBRANDT, z którą miał kilkoro dzieci, w tym m.in. syna Georga Heinricha, ochrzczonego 12.X.1658 r., przyszłego kata w Ząbkowicach Śląskich. Były kat Kłodzka – nagminnie nie przestrzegał nakazów władz tego miasta, posądzony o kradzież w 1671r., został pozbawiony urzędu w Kłodzku. W lipcu 1671 r. przyjął urząd kata w Ząbkowicach Śląskich. W 1683 r. podczas sprzeczki zabił naczelnika ząbkowickiego więzienia Lamprehta, pałką do zabijania psów. W wyniku tego zdarzenia został pozbawiony urzędu kata w tym mieście. Po tym zdarzeniu, przeniósł się do Otmuchowa, gdzie zmarł w marcu 1685r. Pochowany został 16 marca 1685r., na jednym z przykościelnych cmentarzy w tym miasteczku, jako kat otmuchowski. Posiadał Katownię (Scharfrichterei, Meisterei) w Kłodzku, Ząbkowicach Śląskich, Wambierzycach, Radkowie i być może w Otmuchowie 25. Według umowy spisanej z tym katem w Ząbkowicach Śląskich, kat mógł: w pkt 5 - zatrzymać ubranie i przedmioty odnalezione przy samobójcu lub skazanym25 str. 31.; w pkt 10. – zmuszony był przekazać dwie skóry wołowe miejscowemu szpitalowi. 25str.31.; – zmuszony był utrzymywać stosowną odległość od honorowych obywateli25 str. 3637;

– [17.XI.1687]1, 6 - 1str.23896str.9589;

– [20.V.1702]7 - str.75;

– [*1663, XI.1706, XII.1709, 27.I.1723]1, 61str.23 89, 6 str.9589. Syn Christoph’a Fran'za KÜHN’a, ur. w 1663 r., ochrzczony 12.X.1658 r. W chwili objęcia urzędu kata po swoim ojcu Christoph’ie miał 22 lata;

[1738, 1740, 1744]1 - str. 28]68. Później przeniósł się do Nysy, gdzie ochrzcił swojego syna 16.IX.1744;

[1738, 1747]1 - str. 28;

[1803]1 - str. 28;

– [przed 16.II.1762]1 - str.32 69;

[od 28.X.1607]1, 18 - 1str.21, 2857. 28.X.1607 r. ze Złotego Stoku przeniósł się do Ząbkowic, był drugim katem Ząbkowic, po Adamie DREIWALDT, 18str.7;

– [1760] - http://www.zbaszyn.com/historia/czarownice.htm;

– [1577]8 - str.14815;

– [† II.1644]8, 9 - 8str.14815, 9str.694;

– [1658-1662]9 - str.707;

– [† 3.X.1716]9 - str.78. Syn i nastepca Lorenza STRAßBURGERA;

– [po 1716]9 - str.78. Syn i nastepca Christian STRAßBURGERA, wnuk Lorenza STRAßBURGERA;

– [1608, do 1612]8, 9 - 8str.14813, 9693;

– [* w Rumburku w 1606 lub 1606-7, † 17.VIII.1694, Zmarł w wieku 92 lat]8, 9 - 8str.1499str.694, 706. Kat w Zgorzelcu w latach 1644-1694, następca Martina STRAßBURGERA, wcześniej kat w Lubaniu w 1631. Jego pierwsza egzekucja w Zgorzelcu odbyła sie na trójce skazanych 28.IV.1646, a wcześniej 19.IV.1646 wymieniany jako kat, który wyręczając kata Joachima KÜHN'a zadał ostatni cios mieczem. Znany jako dobry mistrz i lekarz koni. Ubierał się wystawnie i miał 11 dzieci. Miał też i swoje "grzeszki"! ;

– [przed lub w 1631]9 - str.70. Wcześniej był katem w Lubaniu;

– [w lub przed 20.IV.1798]7 - str.74. 20.IV.1798r. utopiła się jego córka Maria Theresia;

– [ok. 1622-1640, 1631, 27.VI.1640, 25.II.1664]2, 3, 6 - 3 str.2120, 6 str.86, 866 (Genaralny kat czarownic Księstwa nyskiego i pobliskich okolic. Kat w Nysie;

- 31str.57;

[1749, 1756]31 - 31str.64;

[1764]31 - 31str.64;

[od 1810, 1817]31 - 31str.64;

[1811]31 - 31str.64;

- 31str.64;

[† przed 25.X.1696]6, 31 - 6str.68 i 31str.63;

[1826]31 - 31str.64;

[1853,]31 - 31str.64;

[1701]31 - 31str.63;

[6.X.1731]5, 31 - 5str.109 i 31str.63-64;

[1740, † XI.1751]18 - str.7. Sprowadzony z Otmuchowa na wykonanie egzekucji na pewnym złodzieju. W 1748 r. jako otmuchowski kat, powiesił Christopha GREINERA. Odebrał odremontowaną złotostocką szubienicę. Zmarł w wieku 60 lat, w listopadzie 1751 i pochowany je jednym z tutejszych cmentarzy;

[do 28.X.1607]1 - str.21, 2857, 18 - str. 7 - 28.X.1607r. przeniósł się do Ząbkowic Śląskich;

[19.I.1665]18 - str.7. Jego córka Maria 19.I.1665, wyszła za mąż za Christiana NEUGEBAUER'a, syna kata Johanna NEUGEBAUER'a z Międzylesia;

[1761, 1763, 1765]18 - str.7. Syn kata ze Złotego Stoku. W październiku 1763 poślubił córkę kata z Międzylesia o nazwisku KNOBLOCH;

[8.V.1758]18 - str.7. Syn kata z Bystrzycy Kłodzkiej, późniejszy kat Kłodzka. Po nim w Złotym Stoku urząd sprawował jego syn Franz;

[6.III.1713]6 - str.92;

[† przed 30.IX.1711]6 - str.9254;

– [1720]6 - str. 92;
...